26 Ekim 2017 Perşembe

Gülay : İstanbul Ağlıyor



Trende biletsiz sevdalar vardı 
Vagonlar kaçaklara göz yumarlardı 
Aksada yüreklere kar pınarları 
Sevdanın arkası var ardı bahardı 

İstanbul ağlıyor sen ağlıyorsun 
Hadi git git artık ne duruyorsun 
Yolcular hep kaçak bizse tutuklu 
Gözler ağlıyor tutkulu çocuksu 

Yıldız avlarım göğün mavisinde 
Her dem bakışlarını gözlerinin deryasında 
Pusu duran ellerimi sana tuzaklarım 
Her tetik düşürdüğünde gözlerin ölüme az kalır 
Yalnız gördü ya gelir bende kalır yalnızlık uzar geceler 
İstanbul'a yağmur yağar karla karışık 
Karı ayıklar yağmur kokularını alırım koynuma 
Ot koyarım göz ucuma anlarım yine yangın yine hasret 
Yıkanan İstanbul'dan düşen payıma 
Bi de yüzünün giderken ki ıslaklığı 

Gül damlası düşmüş ateş yurduydu 
Dağlara dil uzatan narlı kuyuydu 
Yağsa da gönüllere gam geceleri 
Ceren yarasında aşk büyütürdü 

İstanbul ağlıyor ben ağlıyorum 
Hadi kalk gel artık dayanamıyorum 
Yolcular geldiler sen yoksun içinde 
Yüreğim can veriyor acılar içinde

Gülay : İstanbul Ağlıyor

Yorum Gönder